বড়ো আৰু কছাৰী জনগোষ্ঠীসকলৰ ধৰ্মীয় কৃত্যৰ অন্যতম অনুষ্ঠান বাথৌ পূজা।বাথৌৰ পূজা বড়ো সংস্কৃতি আৰু পৰিচয়ৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ।বাথৌ বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ঘাই দেৱতা বুলি গণ্য কৰা হয়।বছৰজুৰি বড়ো লোকসকলে বিভিন্ন উৎসৱ আৰু অনুষ্ঠান পালন কৰে, তাৰ ভিতৰত তেখেতৰ বাবে উৎসৰ্গিত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ হৈছে বাথৌ পূজা।সাধাৰণতে বছৰত দুবাৰকৈ এই পূজা অনুষ্ঠিত কৰা হয়।হিন্দু ধৰ্মত লৌকিক দেৱতাৰূপে শিৱৰ যি ধাৰণা তাৰে সৈতে বড়ো লোকদেৱতা বাথৌৰ সাদৃশ্য আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।বড়ো-কছাৰীসকলৰ বিশ্বাস মতে আদি দেৱতা শিৱই তেওঁলোকৰ পিতৃদেৱতা।
বাথৌ পূজাত সিজু আৰু তুলসী গছৰ দুটা ডাল একেলগ কৰি তাৰে বাথৌ বেদীত শান্তিয়নী পানী ছটিওৱাৰ পাছত সেই ডাল দুটা বেদীৰ সোঁমাজতে ৰোপণ কৰা হয়।বেদীত সিজুডালৰ তলতে এটা ঘূৰণীয়া শিল আৰু কুকুৰা কণী দি বাথৌ দেৱতাক পূজা কৰা হয়।পূজাত মদ-মাংস আদিৰে নৈৱেদ্য আগবঢ়োৱা হয়।পূজাত দেওধনিয়ে নৃত্য কৰাৰ লগতে ভৱিষ্যত বাণীও কৰে।আনহাতে বাথৌক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ খেৰাই নৃত্যও কৰা হয়।বাথৌক আকাশ,পৰ্বতৰ দেৱতা আৰু জনগোষ্ঠীৰ ৰক্ষক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।বড়ো লোকসকলে যুগ যুগ ধৰি বাথৌক পূজা কৰি আহিছে আৰু তেওঁৰ পূজা তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ এক অপৰিহাৰ্য অংগ।
বাথৌক এজন সুদৰ্শন আৰু শক্তিশালী দেৱতা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।বাথৌৰ লগত সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰৰ সম্পৰ্কও আছে, যিবোৰ তেওঁৰ চকু বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।সাধাৰণতে এই পূজা জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অনুষ্ঠিত হয় আৰু কেইবাদিনো চলি থাকে।এই উৎসৱৰ সময়ত বড়ো লোকসকলে নিজৰ ঘৰ আৰু মন্দিৰবোৰ ফুল আৰু ৰঙীন পোহৰেৰে সজাই ৰাখে আৰু পৰম্পৰাগত নৃত্য-গীত পৰিৱেশন কৰে।বাথৌক চাউল, মাংস আৰু মদ আদি আগবঢ়াই প্ৰচুৰ শস্য চপোৱা আৰু দুষ্ট আত্মাৰ পৰা সুৰক্ষাৰ বাবে তেওঁৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰে।